Trzmiele do zapylania upraw pomidora pod osłonami

Autor: www.sadyogrody.pl 20 marca 2021 13:04

Trzmiele do zapylania upraw pomidora pod osłonami Trzmiele powszechnie wykorzystuje się w uprawach pomidorów pod osłonami/ fot. shutterstock, pixabay

Trzmiele powszechnie wykorzystuje się w uprawach pomidorów pod osłonami, w których pszczoła miodna jest nieprzydatna - źle znosi zamknięte przestrzenie. Owady te w ciągu minuty owady te odwiedzają około 20-30 rozwiniętych kwiatów.

Trzmiele rozpoczynają pracę już przy temperaturze 8-10°C, podczas gdy pszczoła dopiero powyżej 15°C. Zapylają kwiaty nawet przy słabszym oświetleniu oraz w pochmurne dni – czego nie zaobserwowano w przypadku pszczół. Gatunek ten posiada większy aparat gębowy (24 mm), co umożliwia im zapylenie kwiatów, które dla pszczół są mniej dostępne, z uwagi na krótszy 7 mm języczek. Co więcej, trzmiele nie mają zdolności informowania się np. o atrakcyjniejszym źródle pokarmu. Tym samym pozostają w miejscu uprawy na którą zostały wprowadzone.

Trzmiele - bardziej aktywne w zapylaniu upraw pod osłonami

Wykorzystanie trzmieli do zapylania pomidorów pod osłonami nie tylko obniża koszty produkcji, ale i znacznie poprawia jakość oraz wielkość otrzymanego plonu - nawet o 20-30%. Uzyskuje się owoce równomiernie wybarwione, kształtne, bardziej twarde, posiadające niewielką ilość pustych przestrzeni wewnątrz.  Takie owoce lepiej znoszą transport oraz dłuższe przechowywanie.

Ule wprowadza się do obiektów szklarniowych w momencie otwierania się pierwszych kwiatów. Podczas uprawy należy regularne kontrolować ule oraz sprawdzać żywotności trzmieli. Gdy zaobserwuje się spadek ich aktywności trzeba uzupełnić ilość owadów. W zależności od odmiany pomidora i wielkości szklarni należy stosować różne typy uli. W produkcji odmian drobnoowocowych wskazane jest stosować ule o najwyższej liczebności trzmieli. Istotne jest również prawidłowe rozmieszczenie uli w szklarni. Powinny one znajdować się w miejscach zacienionych, w których stężenie CO2 nie jest za wysokie.

Zbyt późne uzupełnienie ula lub nieodpowiednia liczba trzmieli w porównaniu do powierzchni uprawy, może być przyczyną mniejszej skuteczności zapylenia kwiatów, a w konsekwencji niezawiązania owoców. Ponadto oprócz aktywności trzmieli prawidłowe zawiązywanie owoców zależy od mikroklimatu. Optymalna wilgotność powietrza sprzyja przenoszeniu pyłku, natomiast zbyt wysoka (w początkowym okresie uprawy) wpływa niekorzystnie, gdyż znacznie utrudnia jego pobieranie przez owady. Również niska wilgotność w szklarni w okresie letnim nie sprzyja efektywnemu zapyleniu – gdyż pyłek jest zbyt suchy.

 

Podobał się artykuł? Podziel się!

WIĘCEJ NA TEMAT

WARZYWA

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI