×

Subskrybuj newsletter
sadyogrody.pl

Zamów newsletter z najciekawszymi i najlepszymi tekstami portalu.

Podaj poprawny adres e-mail
  • Musisz zaznaczyć to pole

Przechowalnictwo jabłek: Problemy z chorobami fizjologicznymi

Autor: www.sadyogrody.pl 04 lutego 2021 08:25

Przechowalnictwo jabłek: Problemy z chorobami fizjologicznymi Po umieszczeniu jabłek w chłodniach należy im zapewnić odpowiednie warunki przechowywania/ fot. Michał Gwara; sadyogrody.pl

Odpowiednie warunki pogodowe panujące w trakcie sezonu wegetacyjnego, ochrona przedzbiorcza oraz  prawidłowe parametry przechowywania jabłek, decydują o ograniczeniu strat przechowalniczych i utrzymaniu wysokiej jakości owoców.

Ograniczając ochronę w trakcie sezonu wegetacyjnego lub rezygnując z ochrony przedzbiorczej, narażamy się na bardzo poważne straty w przechowalnictwie jabłek.

Czytaj także: Przechowalnictwo jabłek – choroby grzybowe

Dobrze przechowują się jabłka właściwie wyprodukowane, zebrane prawidłowo i w optymalnym terminie. Zanim owoce znajdą się w komorach chłodniczych, w celu zmniejszenia strat w trakcie przechowywania, należy wykonać odpowiedni program ochrony i nawożenia w sadzie. Bardzo ważnym elementem przechowywania jest schładzanie owoców po zbiorze. Natomiast po umieszczeniu jabłek w chłodniach należy im zapewnić odpowiednie warunki przechowywania. 

Po wystąpieniu objawów chorób na przechowywanych owocach jest już za późno na interwencję. Do częstych chorób fizjologicznych, występujących w trakcie sezonu przechowalniczego zaliczamy oparzeliznę powierzchniową, gorzką plamistość podskórną (GPP), szklistość miąższu, zbrązowienie przygniezdne, czy uszkodzenia powodowane nadmiarem dwutlenku węgla.

Przyczyn wystąpienia oparzelizny powierzchniowej może być wiele. Nasilenie choroby zależy od przebiegu warunków pogodowych w sezonie wegetacyjnym. Wysokie temperatury oraz zbyt intensywne nawadnianie  w okresie bezpośrednio poprzedzającym zbiór, nasilają problemy z oparzelizną. Do tego dochodzi nadmierne nawożenie azotowe oraz niska zawartość wapnia w owocach, a także zabiegi pozbiorcze, czyli niewłaściwe schładzanie. Ryzyko wystąpienia tej choroby jest również związane nieodpowiednimi warunkami podczas przechowywania jabłek.

Typowe symptomy oparzelizny powierzchniowej uwidaczniają się w ciągu kilkunastu godzin od momentu przeniesienia owoców z komory przechowalniczej do pomieszczeń z wyższą temperaturą. Na skórce owocu pojawiają się brunatne, nieregularne plamy, które stopniowo powiększają się. 

Spośród chorób fizjologicznych, corocznie duży odsetek uszkodzeń powoduje gorzka plamistość podskórna (GPP). Problemy z gorzką plamistością podskórną widać już w trakcie wegetacji, głównie w sadach, które zostały dotknięte przymrozkami. Uszkodzenie wiązek przewodzących powoduje trudności w przewodzeniu wapnia. Przy nieodpowiednim odżywieniu drzew -zbyt wysokim stosunku potasu do wapnia, pojawia się problem z gorzką plamistością podskórną na owocach. Objawy tej choroby można w sezonie zaobserwować m.in. na odmianie Szampion,  grupie Jonagoldów, oraz odmianach Ligol czy Mutsu.

Objawy szklistości miąższu pojawiają się w sadzie pod koniec wzrostu owoców. Przestwory komórkowe partii miąższu wysycając się wodą przybierają szklisty wygląd, który widoczny jest dopiero po przekrojeniu owocu, chociaż niekiedy zmiany chorobowe  widać czasem także na skórce owocu. Chorobie sprzyjają długotrwałe upały i susza w okresie wegetacji oraz duże wahania temperatury przed zbiorem, nadmierne zaopatrzenie drzew w azot, niskie stężenie wapnia w owocach oraz szybkie ich schłodzenie po zbiorze.

Zbrązowienie przygniezdne powstaje w wyniku niewłaściwych warunków przechowywania, czyli zbyt niskiej temperatury (poniżej 1 st. C)  i/lub zbyt wysokiego stężenia dwutlenku węgla w atmosferze. Objawem choroby jest początkowo zaróżowienie, później brązowienie miąższu, wokół komór nasiennych. Chorobie sprzyja zbyt duże nawożenie azotem oraz wczesny zbiór jabłek. Starcze zbrązowienie przygniezdne objawia się brązowieniem miąższu wokół komór nasiennych (podobnie jak w przypadku zwykłego zbrązowienia przygniezdnego), ale nie jest wywołane zbyt niską temperaturą przechowywania. Miąższ staje się suchy, co ujawnia się po zbyt długim przechowywaniu owoców.

Rozpad starczy objawia się mięknięciem i brązowieniem miąższu. Najpierw ciemnieje miąższ tuż pod skórką, później także skórka owocu, niekiedy pojawiają się pęknięcia. Choroba występuje często z jednej strony owocu, zwykle wokół zagłębienia kielichowego, przeważnie na dużych owocach lub owocach o zbyt niskiej zawartości wapnia. Rozpad starczy jest wynikiem naturalnego starzenia się owoców. Zaleca się unikać przechowywania owoców przerośniętych/ zebranych po okresie dojrzałości zbiorczej. 

Zaburzenia powodowane nadmiarem dwutlenku węgla mogą występować już na początku okresu przechowywania. Objawem uszkodzeń są zapadnięte plamy na skórce, które z czasem nieco ciemnieją. Problem ten okazuje się częstszy w przypadku jabłek zebranych przed osiągnięciem optymalnej dojrzałości. Innym objawem może być wewnętrzne uszkodzenie miąższu, ciemnienie wokół komór nasiennych  i tworzenie się tzw. kawern  (otworów pojawiających się w miąższu),

Urządzenia i narzędzia przydatne w przechowalnictwie owoców/ warzyw - sprawdź ofertę w serwisie Giełda Rolna! 

 

Podobał się artykuł? Podziel się!

WIĘCEJ NA TEMAT

AGROTECHNIKA

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI