PARTNER SERWISU

Uprawa sałaty rzymskiej wciąż mało popularna w Polsce

Autor: Krystyna Zagórska/www.sadyogrody.pl 15 maja 2015 15:26

Uprawa sałaty rzymskiej wciąż mało popularna w Polsce www.shutterstock.com

Sałata rzymska jest warzywem cenionym przede wszystkim za kruchość liści oraz atrakcyjny – słodki i delikatny smak. Jej pełnowartościowe główki nie muszą być w całości zwinięte jak w przypadku sałaty kruchej.

Znane są trzy grupy sałaty rzymskiej - odmiany mini, np. 'Rosaine' - dorastają do 15-25 cm wysokości. Sałata typu midi - 'Amadeus' oraz 'Saturnas' osiągają wysokość do 30 cm. Z kolei odmiany sałaty zaliczane do grupy maxi, np. 'Barracuda' czy 'Chiquina' rosną do 40 cm wysokości.

Sałata rzymska odznacza się mniejszą skłonnością do wybijania w pędy kwiatostanowe w wyniku działania zbyt wysokiej temperatury. W takich warunkach, podczas wzrostu tworzy krótsze główki. Posiada wysokie wymagania świetlne, przy niskim natężeniu słabiej plonuje. Sałata najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych. Preferuje gleby lekkie, próchniczne oraz przepuszczalne.

Uprawa sałaty zalecana jest w pierwszym lub drugim roku po nawożeniu organicznym. Również przed rozpoczęciem uprawy należy zastosować 50-100 kg/ha P2O5 oraz 100-120 kg/ha K2O. Natomiast nawozy azotowe stosuje się przed rozpoczęciem uprawy oraz po przyjęciu rozsady.

Sałatę rzymską produkuje się z rozsady lub z siewu wprost do gruntu. Siew ‘na rozsadę’ rozpoczyna się od marca do połowy kwietnia, a także w lipcu. Zahartowaną rozsadę należy wysadzić w terminie od maja oraz do końca lipca. W przypadku odmian mini stosuje się rozstaw 20 x 25 cm, dla sałaty typu midi 30 x 30 cm, a odmian maxi sadzi się w rozstawie 45-35 cm.

W uprawie z siewu bezpośredniego nasiona sałaty należy wysiewać od połowy kwietnia, w rzędy co 30-45 cm. Odległość pomiędzy roślinami w rzędzie powinna wynosić 20-30 cm. Sałatę rzymska można także uprawiać pod osłonami - w szklarni bądź tunelach foliowych.

Podczas uprawy należy usuwać rośliny porażone przez choroby – gnicie bakteryjne, mokrą zgniliznę liści sercowych, mączniaka rzekomego i prawdziwego, szarą pleśń, zgniliznę twardzikową, a także nekrotyczną plamistość liści sałaty (antraknoza). Najczęściej występujące szkodniki to: mszyce, miniarki, mątwiki korzeniowe, drutowce, pędraki, rolnice oraz ślimaki.

Podstawowe zabiegi pielęgnacyjne w trakcie produkcji sałaty polegają na systematycznym odchwaszczaniu, spulchnianiu gleby, a także nawożeniu. Istotne jest regularne nawadnianie uprawy, gdyż niedobór wody opóźnia tworzenie główek.

Zbiór sałaty rozpoczyna się po 4-5 tygodniach od posadzenia rozsady. W przypadku odmian typu maxi termin ten jest dłuższy – około 60 dni. W zależności od odmiany i warunków uprawy można uzyskać plon wysokości około 60 t/ha. Sałatę rzymską można przechowywać jedynie do 2 tygodni w temperaturze 1-5 st. C. Do przechowywania oraz transportu należy przeznaczać główki zdrowe, bez objawów gnicia.

Podobał się artykuł? Podziel się!

WIĘCEJ NA TEMAT

WARZYWA

PARTNER SERWISU

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

NEWSLETTER

ZNAJDŹ NAS NA GOOGLE+

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI

KALENDARIUM