PARTNER SERWISU

Uprawa papryki w tunelach foliowych

Autor: Krystyna Zagórska/www.sadyogrody.pl 16 kwietnia 2015 09:03

Uprawa papryki w tunelach foliowych www.shutterstock.com

Papryka jest warzywem uprawianym w Polsce na szeroką skalę. Najlepsze efekty w produkcji można uzyskać w uprawach pod osłonami, ze względu na wysokie wymagania klimatyczne tego gatunku.

Papryka należy do roślin ciepłolubnych. Optymalna temperatura wzrostu w ciągu dnia wynosi 22-27°C, natomiast w nocy 16-18°C. Wymaga intensywności światła na poziomie 3-4 tys. luksów. Po posadzeniu rozsady do fazy wiązania owoców, należy utrzymywać wilgotność podłoża na poziomie 70-75 proc., a w dalszym okresie uprawy - 80 proc.

W celu poprawy plonowania niektórych odmian można szczepić paprykę na podkładkach wyselekcjonowanych z dzikich form rodzaju Capsicum. Powszechnie jako podkładka stosowana jest odmiana papryki ostrej - Snooker F1. Paprykę przeważnie szczepi się metodą japońską. Podczas zrastania należy utrzymywać wilgotność powietrza na poziomie 75 proc. Szczepienie nie poprawia odporności na patogeny glebowe.

Paprykę w warunkach klimatycznych Polski uprawia się wyłącznie z rozsady, której przygotowanie wymaga okresu 7-8 tygodni. W ogrzewanych tunelach foliowych rozsadę najczęściej wysadza się w marcu, zaś w nieogrzewanych - na początku maja. Papryka preferuje gleby luźne, zasobne w próchnicę, przepuszczalne, o pH 6-6,8. W zależności od odmiany, rozsadę należy wysadzać w ilości 3-5 szt./m2 i prowadzić na 2-3 pędy. W uprawie zaleca się rozstaw 60-80 cm między rzędami oraz 30-50 cm w rzędach.

Podczas prowadzenia plantacji do podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych należy, m.in. regulacja temperatury i wilgotności powietrza (wietrzenie tuneli), cięcie i prowadzenie roślin. Cięcie pędów, a także zawiązków owoców poprawia dostęp światła do wnętrza rośliny, przez co wpływa na szybsze i lepsze wybarwienie owoców, które dorastają do większych rozmiarów. Ponadto należy usuwać wszystkie pędy uszkodzone, zwiędnięte lub z objawami chorób. Poszczególne pędy (2-3) podwiązuje się sznurkami i prowadzi pionowo.

Uprawę papryki należy regularnie nawadniać. Ściółkowanie podłoża ogranicza utratę wody, a także znaczny rozwój zachwaszczenia. Do tego celu przeważnie stosuje się czarną folię polietylenową lub (ciemna) włókninę polipropylenową. Papryka ma dość duże wymagania pokarmowe. Podstawą prawidłowego nawożenia są wyniki analiz chemicznych gleby. Orientacyjne dawki składników pokarmowych to 280-310 kg/ha N, 140-200 kg/ha P2O5, 460-540 kg/ha K2O, 70 kg/ha MgO, a także 200 kg/ha CaO.

Najczęściej występujące choroby na plantacji to sucha zgnilizna wierzchołków owoców, mozaika tytoniu, cętkowatość papryki, bakteryjna plamistość, szara pleśń, fuzaryjne więdnięcie papryki, zgnilizna twardzikowa, a także zgnilizna podstawy pędów. Natomiast szkodniki – mszyce, wciornastek tytoniowiec, wciornastek zachodni, przędziorek chmielowiec, przędziorek szklarniowiec, miniarka psiankowianka.

W zależności od terminu uprawy i odmiany, zbiór owoców papryki przeprowadza się w różnych fazach dojrzałości, co 7-12 dni. W uprawie przedłużonej (w szklarni) można uzyskać plon 20-25 kg/m2, zaś z nasadzeń w okresie marzec-kwiecień około 13-15 kg/m2. Owoce zielone należy przechowywać w temperaturze 7–8°C, natomiast wybarwione (dojrzałe) - w 5,5–7,0°C. Wilgotność względną powietrza powinna być utrzymywana w zakresie 90–95 proc. Owoce papryki zielonej można przechowywać przez okres 3-5 tygodni – prawie dwukrotnie dłużej w porównaniu do czerwonej.

Papryka przeznaczona jest zarówno do sprzedaży na rynku krajowym, jak i zagranicznym - do bezpośredniego spożycia, a także do przetwórstwa. Największym zagłębiem upraw papryki w Polsce jest region radomski, który charakteryzuje się korzystnymi warunkami dla roślin ciepłolubnych. Przybliżona wielkość zbiorów papryki, w tym rejonie wynosi blisko 40 tys. ton rocznie (ponad 30 tys. tuneli foliowych na obszarze około 600 ha).

WIĘCEJ NA TEMAT

WARZYWA

PARTNER SERWISU

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

NEWSLETTER

ZNAJDŹ NAS NA GOOGLE+

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI