Oliwnik wielokwiatowy – perspektywiczny gatunek do uprawy ekologicznej

Autor: www.sadyogrody.pl 23 stycznia 2017 16:04

Oliwnik wielokwiatowy – perspektywiczny gatunek do uprawy ekologicznej fot. shutterstock.com

Oliwnik wielokwiatowy (określany z angielskiego jako gumi lub goumi) jest perspektywicznym gatunkiem sadowniczym, który niewątpliwie zasługuje na większe rozpowszechnienie w uprawie. - Od kilku lat oliwnik wielokwiatowy wprowadzany jest do nasadzeń w Rosji, na Ukrainie, w Białorusi oraz w Stanach Zjednoczonych. Nigdzie jednak nie jest uprawiany na skalę towarową – mówiła dr hab. inż. Anna Bieniek z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, podczas konferencji towarzyszącej targom TSW 2017.

Oliwnik w stanie naturalnym występuje w Azji wschodniej, na obszarze Japonii, Chin i Półwyspu Koreańskiego. W Polsce poza badaniami prowadzonymi na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie, nie był oceniany pod względem przydatności do uprawy sadowniczej. Jak zaznaczyła dr Anna Bieniek, warto zwrócić uwagę na ten gatunek, z uwagi na korzystne właściwości zdrowotne owoców, które zawierają bardzo duże ilości likopenu – substancji o właściwościach przeciwnowotworowych. Ponadto owoce oliwnika są źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych i wielu mikroelementów oraz witamin (A,C,E) karotenu, związków fenolowych, aminokwasów oraz kwasów organicznych, z których dominuje kwas jabłkowy.

Oliwnik wielokwiatowy jest gatunkiem nie tylko ciekawym pod względem składu chemicznego owoców, ale również jest rośliną ozdobną i miododajną. Krzewy dorastają do 3 m wysokości. Wyselekcjonowano również odmiany osiągające wysokość do 1,5 m (japońska odmiana ‘Jahidka’). Oliwnik rozpoczyna kwitnienie w maju. Owocami są elipsoidalnie nibypestkowce (niewielkie do 1,5 cm długości). W smaku przypominają owoce czerwonej porzeczki. Zbiór owoców (wraz z szypułkami) przeprowadzano od 30 czerwca do 13 lipca.

Gatunek ten nie ma wysokich wymagań glebowych – może rosnąć na terenach ‘bardziej ubogich’. Przeznaczany jest na obszary zdegradowane, gdzie wzbogaca glebę w azot dzięki symbiozie z Actinomycetes (wiążącymi azot atmosferyczny z powietrza). – Oliwnik jest rośliną pionierską o dużej odporności na działanie niekorzystnych warunków środowiska. Do prawidłowego wzrostu i plonowania wymaga dużej ilości światła – zaznaczyła prelegentka.

Historia uprawy oliwnika jadalnego jako rośliny sadowniczej ma swój początek od 1974 roku. W latach dziewięćdziesiątych rozpoczęto prace hodowlane w Dalekowschodnim Naukowym Instytucie Rolnictwa. W 1999 roku zarejestrowano i umieszczono odmianę ‘Sachaliński pierwyj’ w Narodowym Rejestrze Osiągnięć Hodowlanych Rosji. Kilka lat później wyhodowano odmiany ‘Moneron’ i ‘Taisa’ (2002 r.), ‘Kril’on’ (2006 r.),’ Szikotan’ i ‘Juznyj’ (2009 r.), ‘Kunaszir’ (2011 r.) i odmiana ‘Cunai’ (2015 r.). W Europie wyselekcjonowano odmianę ‘Sweet Scarlet’, zaś w Japonii – ‘Jahidka’, o owocach (masa 1-1,5 g) dojrzewających pod koniec czerwca.

W 1995 roku rozpoczęto pierwsze prace badawcze w Katedrze Ogrodnictwa UWM w Olsztynie, na trzyletnich oliwnikach długoszypułkowych otrzymanych z Instytutu Sadownictwa w Samochwałowiczach na Białorusi. W 2003 roku pozyskano pierwsze owoce i nasiona z badanych roślin, zaś cztery lata później posadzono 60 roślin z rozmnażania generatywnego (rozstawa 4 x 2 m). W 2007 roku kwiaty oliwnika przemarzły, natomiast w pozostałych latach –  jak dodała prelegentka – krzewy pięknie kwitły i owocowały. Prace hodowlane zmierzają w kierunku selekcji form o większych owocach i wyższej mrozoodporności. Owoce oliwnika przeznaczane są do przetwórstwa – soków, kompotów, dżemów, galaretek, ale także mogą znaleźć zastosowanie w medycynie, z uwagi na korzystne właściwości zdrowotne.

Podobał się artykuł? Podziel się!

WIĘCEJ NA TEMAT

OWOCE

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

NEWSLETTER

ZNAJDŹ NAS NA GOOGLE+

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI

KALENDARIUM