Wzdymacz i podskórnik gruszowy – jak chronić nasadzenia w sadzie?

Autor: Krystyna Zagórska/www.sadyogrody.pl 15 stycznia 2016 10:06

Wzdymacz i podskórnik gruszowy – jak chronić nasadzenia w sadzie? Szpeciele stanowią również zagrożenie w sadach gruszowych/ fot. shutterstock.com

Wzdymacz i podskórnik gruszowy to roztocza z rodziny szpecielowatych (Eriophyidae). Pomimo niewielkich rozmiarów szkodniki te mogą wyrządzać znaczne szkody przy produkcji drzewek owocowych w szkółkach. Stanowią również zagrożenie w sadach gruszowych, czego efektem jest pogorszenie jakości produkowanych owoców, a także ograniczenie wzrostu drzew.

Wzdymacz gruszowy (Epitrimerus piri) żeruje od spodniej stronie liści, czego efektem przeważnie są ordzawienia. W przypadku licznej populacji tego szkodnika blaszki liściowe mogą ulec deformacjom, a także uszkadzane są pąki kwiatowe i zawiązki. Wzrost zasiedlonych pędów zostaje zahamowany, zaś owoce słabiej się wybarwiają.

Z kolei podskórnik gruszowy (Eriophyes piri) zasiedla pąki, z których wiosną rozwijają się zdeformowane liście. Po okresie kwitnienia na blaszce liściowej widoczne są jasnozielone plamki, a następnie brązowe pęcherzyki. Szkodnik ten może również uszkadzać owoce. Duża liczebność szpecieli przyczynia się do opadania związków, a tym samym do uzyskania mniejszych plonów.

W ciągu sezonu wegetacyjnego pojawiają się trzy pokolenia wzdymacza gruszowego - ostanie od połowy lipca, aż do końca lata. Natomiast w przypadku podskórnika występują cztery pokolenia. Szpeciele zasiedlają rozwijające się pąki na przełomie marca i kwietnia. Ochronę należy rozpocząć wczesną wiosną, gdyż opóźnienie terminu może spowodować mniejszą skuteczność.

W ochronie przed tymi szkodnikami można zastosować preparat Ortus 05 SC. Według zaleceń środek ten stosuje się w połączeniu z adiuwantem Slippa. Zabieg opryskiwania należy przeprowadzić przed kwitnieniem, po stwierdzeniu przekroczenia progu szkodliwości. Zalecana dawka dla jednorazowego zastosowania wynosi 1,0-1,25 l/ha. 

Znanym sposobem ochrony biologicznej są opaski filcowe z drapieżnymi roztoczami z rodziny dobroczynkowatych (Phytoseiidae), które przywiązuje się do pni lub gałęzi drzew. Istotne znaczenie stanowi również przestrzeganie zasad profilaktyki – nowe sady powinny być zakładane ze zdrowego materiału szkółkarskiego, pochodzącego z kwalifikowanych szkółek.

Podobał się artykuł? Podziel się!

WIĘCEJ NA TEMAT

AGROTECHNIKA

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

NEWSLETTER

ZNAJDŹ NAS NA GOOGLE+

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI