Wermikulit - złoty suplement gleby

Autor: Albert Katana, www.sadyogrody.pl 03 grudnia 2015 13:50

Wermikulit - złoty suplement gleby Wermikulit w ogrodnictwie; fot. shutterstock.com

Wermikulit to minerał stosowany jako suplement gleby. Korzystnie wpływa na strukturę gleby, wzmacnia działanie nawozów, stymuluje rozwój roślin. W ogrodnictwie stosuje się go zarówno w uprawie glebowej, jak i bezglebowej, pod osłonami i pod gołym niebem.

Wermikulit to minerał ilasty, o kolorze złotym do ciemnobrązowego, powstający podczas naturalnego procesu wietrzenia lub zmian hydrotermalnych biotytu (miki czarnej) lub flogopitu (miki brązowej), niektórych chlorytów i innych krzemianów zasobnych w magnez. Wydobywa się go w USA Australii, Brazylii, Chinach, Kenii, Rosji, RPA, Ugandzie i Zimbabwe. Ma bardzo szeroki zakres zastosowania – używa się go w przemyśle i budownictwie, oraz w ogrodnictwie od amatorskiego kwiaciarstwa po specjalistyczne uprawy hydroponiczne. Jego obróbka polega na podgrzaniu do wysokiej temperatury, w której następuje rozprężenie minerału. Podczas obróbki wermikulit oddaje zgromadzoną wodę międzypakietową zwiększając swoją objętość 15-20 krotnie, i przyjmuje formę spęczniałych, mineralnych harmonijek. Ten łuskowaty, sypki materiał zwany jest agrowermikulitem. Po odpowiedniej prefabrykacji używany jest jako dodatek do podłoży uprawowych, sprzedawany we frakcjach „ super fine” (do 1mm), „fine” (1-2mm), „medium” (2-4mm), „large” (4-10mm). Jest wyjątkowo lekki, łatwy w zastosowaniu, świetny jako dodatek podłoży organicznych, doskonale łączy się z nawozami sztucznymi, pestycydami, środkami chwastobójczymi. Z powodzeniem używa się go również w uprawach bezglebowych, między nimi w pasywnych uprawach hydroponicznych.

Wermikulit nie wpływa na pożywki roślin - jego odczyn pH jest zbliżony do obojętnego i mieści się w granicach 7,0 do 9,5, ale w związku z obecnością związków węglanów zachodzi reakcja jak w przypadku zasad. Woda oraz kationy przemieszczają się pomiędzy poszczególnymi warstwami minerału, rozdzielając je, przez co tworzą się puste przestrzenie w strukturze wewnętrznej tworzącej system kanalików wypełnionych wodą w postaci cząsteczkowej. Jest czysty i sterylny, odporny na działanie mikroorganizmów powodujących rozkład i gnicie, nie wymaga więc wymiany ze względów fitosanitarnych. Nie uszkodzą go również gryzonie czy owady. Jako minerał jest dla roślin źródłem składników pokarmowych: miedzi, żelaza, manganu. Dzięki zdolności wymiany kationów może zatrzymywać i oddawać roślinie potas, amon, wapń i magnez.

Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest bardzo duża zdolność wchłaniania i oddawania wody – zatrzymuje nadmierną ilość do momentu, w którym podłoże zaczyna wysychać, a następnie oddaje ją. Dzięki temu umożliwia utrzymanie właściwej wilgotności podłoża, chroniąc roślinę zarówno przed przesuszeniem jak i gniciem korzeni, nie jest też konieczne częste podlewanie.

Drobne frakcje wermikulitu wpływają korzystnie na ukorzenienie roślin, grubsze spulchniają i rozrzedzają podłoże oraz poprawiają jego zdolności absorpcji składników odżywczych. Dodanie wermikulitu do podłoża ciężkiego (gliny, iły) powoduje powstanie kanałów, którymi przedostaje się powietrze, woda i substancje odżywcze. W podłożu przepuszczalnym o niskiej pojemności wodnej (piaszczyste) wermikulit zatrzymuje wodę i w sposób zrównoważony oddaje ją roślinie wraz ze składnikami odżywczymi. Ta właściwość wermikulitu wymusza zmniejszenie dawki nawozów, kumulowanych przez minerał i oddawanych wraz z wodą.

WIĘCEJ NA TEMAT

AGROTECHNIKA

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

NEWSLETTER

ZNAJDŹ NAS NA GOOGLE+

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI

KALENDARIUM