Trzmiele – najlepsze owady zapylające w uprawach pomidorów pod osłonami

Autor: Krystyna Zagórska, www.sadyogrody.pl 16 marca 2015 10:45

Trzmiele – najlepsze owady zapylające w uprawach pomidorów pod osłonami fot. shutterstock.com

Naturalne zapylenie kwiatów w uprawach pod osłonami jest jednym z czynników uzyskania plonów owoców o wysokiej jakości handlowej. Obecnie najczęściej do zapylania upraw ogrodniczych wykorzystywany jest trzmiel ziemny Bombus terrestris.

Trzmiele są powszechnie stosowane w uprawach pomidorów pod osłonami, w których pszczoła miodna jest nieprzydatna - źle znosi zamknięte przestrzenie. Pszczoły przy próbie wylotu na zewnątrz, giną uderzając o ściany szklarni. Ponadto trzmiele są bardziej wydajne, w tym samym czasie zapylają dwa razy więcej kwiatów. Odnotowano, że w ciągu minuty owady te odwiedzają około 20-30 prawidłowo rozwiniętych kwiatów.

Trzmiele są również bardziej aktywne. Rozpoczynają pracę już przy temperaturze 8-10°C, podczas gdy pszczoła dopiero powyżej 15°C. Zapylają kwiaty nawet przy słabszym oświetleniu oraz w pochmurne dni – czego nie zaobserwowano w przypadku pszczół. Gatunek ten posiada większy aparat gębowy (24 mm), co umożliwia im zapylenie kwiatów, które dla pszczół są mniej dostępne, z uwagi na krótszy 7 mm języczek. Co więcej, trzmiele nie mają zdolności informowania się np. o atrakcyjniejszym źródle pokarmu. Tym samym pozostają w miejscu uprawy na którą zostały wprowadzone.

Wykorzystanie trzmieli do zapylania pomidorów pod osłonami nie tylko obniża koszty produkcji, ale i znacznie poprawia jakość oraz wielkość otrzymanego plonu - nawet o 20-30%. Owoce są równomiernie wybarwione, kształtne, bardziej twarde i posiadają niewielką ilość pustych przestrzeni wewnątrz. Lepiej znoszą transport oraz dłuższe przechowywanie.

Ule wprowadza się do obiektów szklarniowych w momencie otwierania się pierwszych kwiatów. Podczas uprawy należy regularne kontrolować ule oraz sprawdzać żywotności trzmieli. Gdy zaobserwuje się spadek ich aktywności trzeba uzupełnić ilość owadów. W zależności od odmiany pomidora i wielkości szklarni należy stosować różne typy uli. W produkcji odmian drobnoowocowych wskazane jest stosować ule o najwyższej liczebności trzmieli. Istotne jest również prawidłowe rozmieszczenie uli w szklarni. Powinny one znajdować się w miejscach zacienionych, w których stężenie CO2 nie jest za wysokie.

Zbyt późne uzupełnienie ula lub nieodpowiednia liczba trzmieli w porównaniu do powierzchni uprawy, może być przyczyną mniejszej skuteczności zapylenia kwiatów, a w konsekwencji niezawiązania owoców. Ponadto oprócz aktywności trzmieli prawidłowe zawiązywanie owoców zależy od warunków klimatycznych. Optymalna wilgotność powietrza sprzyja przenoszeniu pyłku, natomiast zbyt wysoka (w początkowym okresie uprawy) wpływa niekorzystnie, gdyż znacznie utrudnia jego pobieranie przez owady. Również niska wilgotność w szklarni w okresie letnim nie sprzyja efektywnemu zapyleniu – pyłek jest zbyt suchy.

Wykorzystanie trzmieli w uprawach szklarniowych przyczyniło się do ograniczenia stosowania chemicznych środków ochrony roślin. Producenci wprowadzili biologiczne metody ochrony pomidorów przed szkodnikami, co pozwala uzyskać zdrowszą żywność.

WIĘCEJ NA TEMAT

AGROTECHNIKA

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

NEWSLETTER

ZNAJDŹ NAS NA GOOGLE+

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI