Rozsądne nawożenie umożliwia uzyskanie warzyw dobrej jakości

Autor: Krystyna Zagórska/www.sadyogrody.pl 17 grudnia 2015 10:11

Rozsądne nawożenie umożliwia uzyskanie warzyw dobrej jakości Rozsądne nawożenie umożliwia uzyskanie warzyw dobrej jakości/ fot. shutterstock.com

Producenci warzyw dążą do uzyskania wysokich plonów dobrej jakości, bowiem taka produkcja zapewnia dobry zbyt, a tym samym opłacalność uprawy. Podstawę nawożenia warzyw stanowi analiza zawartości dostępnych składników pokarmowych w podłożu. Wskazana jest uprawa warzyw przy optymalnej zawartości tych składników. Na efektywność nawożenia mineralnego oddziałują nawozy organiczne, bądź naturalne.

Rozsądne nawożenie przyczynia się do poprawy jakości produkowanych warzyw. Natomiast zbyt wysokie, bądź za niskie dawki nawozów oddziałują niekorzystnie - mogą spowodować zarówno spadek plonu, jak również pogorszenie jego jakości. Optymalne ilości nawozów uwarunkowane są, m.in. doborem gatunku i odmiany, sposobem i terminem produkcji, a także jakością podłoża.

Celem stosowania nawozów naturalnych - obornik i gnojówka, a także organicznych, czyli nawozów zielonych jest zwiększenie zawartości próchnicy oraz poprawa właściwości podłoża. Działanie tych nawozów wpływa na poprawę struktury gleby, a tym samym wzrost jej aktywności biologicznej.

W pierwszym roku po oborniku (uprawy nawadniane), zaleca się uprawę warzyw, np. cebula, por, czosnek, seler, ogórek, papryka, oberżyna, rabarbar, szparag, zaś w drugim – warzywa kapustne, pietruszka, sałata, szpinak. W trzecim roku po zastosowaniu obornika można rozpocząć produkcję, m.in. fasoli, marchwi, czy buraka ćwikłowego.

Producenci warzyw stosują nawozy zielone, m.in. rośliny motylkowe. Najlepsze rezultaty można uzyskać wysiewając rośliny latem na przyoranie w okresie jesiennym. Nawozy zielone oprócz poprawy struktury gleby, wzbogacają podłoże w azot oraz zmniejszają wymywanie składników pokarmowych. Ponadto poprawiają zdrowotność warzyw, a także ograniczają zachwaszczenie.

Wapnowanie ma na celu zmianę odczynu gleb kwaśnych. Pierwiastek ten poprawia strukturę gleby, przez co wpływa na lepszą przyswajalność składników pokarmowych. Świeże wapnowanie jest szkodliwe w przypadku marchwi, selera, fasoli, pomidora, ogórka – warzywa te należy uprawiać w 2-3 roku po wapnowaniu.

Nawożenie mineralne należy prowadzić według aktualnej analizy podłoża, wraz ze znajomością wymagań pokarmowych warzyw. Nawozy mineralne dostarczają większe dawki łatwo przyswajalnych składników, które są konieczne do ich prawidłowego wzrostu. Stosowanie tych nawozów prowadzi do zwiększenia wielkości plonów, oraz podwyższenia jakości produkowanych warzyw.

Przenawożenie azotem w przypadku uprawy warzyw liściowych (sałata, szpinak) powoduje nadmierne kumulowanie się azotanów. Ponadto zbyt wysokie nawożenie tym pierwiastkiem pogarsza przydatność przechowalniczą, m.in. cebuli, marchwi i kapusty. Aby uniknąć niekorzystnego wpływu nadmiaru azotu, pierwiastek ten dostarcza się zwykle pogłównie.

Natomiast nawożenie fosforem i potasem przeprowadza się przeważnie w okresie jesiennym, przed orką zimową, lecz również możliwy jest termin wiosenny. Warzywa w największych ilościach wymagają fosforu w początkowym okresie ich wzrostu, natomiast w późniejszym etapie zapotrzebowanie na ten pierwiastek jest mniejsze.

Warzywa odznaczają się również zapotrzebowaniem na mikroelementy - bor, mangan, miedz, cynk i molibden. Szczególnie wrażliwy na niedostatek boru jest kalafior. Brak tego pierwiastka jest przyczyną brunatnienia oraz pękania róż. Z kolei niedobór molibdenu u kalafiora i brokuła objawia się redukcją blaszki liściowej, tzw. biczykowatość. 

Podobał się artykuł? Podziel się!

WIĘCEJ NA TEMAT

AGROTECHNIKA

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

NEWSLETTER

ZNAJDŹ NAS NA GOOGLE+

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI