Podłoże z włókna kokosowego – czy warto je stosować do uprawy warzyw?

Autor: Józef Przybysz, www.sadyogrody.pl 17 września 2015 10:42

Podłoże z włókna kokosowego – czy warto je stosować do uprawy warzyw? Uprawa warzyw na podłożu kokosowym przynosi wiele korzyści; fot. shutterstock.com

Jak wiadomo, warzywa nie rosną w ziemi. Po ustaleniu tego faktu należy powiedzieć, że warzywa rosną w tłuczniu, keramzycie, poliuretanie, a najczęściej w wełnie mineralnej. Jednak coraz częściej te zupełnie obojętne na biologię podłoża zastępuje coś naturalnego – włókno kokosowe. Czy rzeczywiście warto je stosować do uprawy warzyw?

Stara dobra ziemia już dawno odeszła do lamusa historii ogrodnictwa. Dziś profesjonaliści używają jedynie podłoży bezglebowych, bo te umożliwiają optymalne sterowanie produkcją. Jedni wolą podłoża inertne (czyli obojętne chemicznie i biologicznie), inni stosują podłoża bardziej naturalne, takie jak torf czy węgiel drzewny. W licznym towarzystwie bezglebowych podłoży do uprawy warzyw znaczące miejsce zaczyna zajmować włókno kokosowe – ekologiczne podłoże wielorazowego użytku.

Włókno kokosowe pochodzi z kokosa. Skorupa orzecha palmy kokosowej porośnięta jest od wewnątrz brązowymi włóknami, które po usunięciu ze skorupy są płukane (często w wodzie morskiej) i zabezpieczane. Służą one od wieków nie tylko jako zamiennik ziemi – tam, gdzie rosną palmy kokosowe, z włókien wytwarza się liny, pędzle, szczotki, maty, uszczelnia się też nimi łodzie. Naturalne siedliska palm kokosowych znajdują się w na tropikalnych wybrzeżach południowo-wschodniej Azji i wyspach Oceanu Spokojnego.

W Europie można "zarobić kokosy" na kokosach już od XIX wieku. Z kokosowego oleju produkuje się mydło, oraz olej jadalny – do wyrobu margaryn, czekolady, smażenia. Niemal 200 lat temu podjęto też pierwsze próby zastosowania torfu kokosowego do uprawy roślin. W skali handlowej podłoże z włókna kokosowego zagościło w Europie w połowie XX wieku. Od tego czasu zdobywa coraz większą popularność, ponieważ ma wiele zalet i niewiele wad.

Zalety i wady włókna kokosowego

Największe zalety włókna kokosowego to doskonała, niemal nieograniczona chłonność, jałowość pozwalająca na "ustawienie" pH podłoża, oraz fakt, że jest ono naturalne.

Podłoże kokosowe nie jest całkowicie inertne - ulega biodegradacji, jest też środowiskiem życia bardzo użytecznych grzybów z rodzaju Trichoderma, które chronią roślinę przed innymi grzybami.

Włókna kokosowe doskonale pobierają wodę i zatrzymują ją (sprasowane po zalaniu wodą zwiększają swoją objętość pięciokrotnie), ponadto nie zbrylają się, dzięki czemu podłoże cały czas przepuszcza powietrze. Włókno nie wymaga utylizacji, bo ulega rozkładowi w 100 proc. Nie wymaga sterylizowania – jest wolne od patogenów obecnych w podłożach. Ma obojętny odczyn pH – łatwo można go zmienić w bardziej kwasowy, bądź bardziej zasadowy.

Jeszcze jedną zaletą włókna kokosowego jest możliwość używania go przez 2 do trzech sezonów. Po wykorzystaniu do uprawy można go spalić, nawieźć nim ogródek, lub po prostu wyrzucić. Można je też odsprzedać, co często się praktykuje.

Wadą podłoża z włókna kokosowego jest wysoka zawartość sodu, potasu, chloru, często różna w zależności od danej partii towaru. Włókna są zasolone, ponieważ płukane są przeważnie w wodzie morskiej (palmy rosną na wybrzeżach). Ta wada niwelowana jest w produktach oferowanych dla profesjonalistów.

Jak się stosuje włókno kokosowe?

Do profesjonalnej uprawy warzyw najczęściej używa się włókien kokosowych w formie brykietów do rozdrobnienia w rynnach, bądź mat uprawowych prasowanych albo sypanych. Poziom chloru, sodu i potasu zmniejszany jest technologicznie, co obniża zasolenie równomiernie dla całej partii produktu.

WIĘCEJ NA TEMAT

AGROTECHNIKA

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

NEWSLETTER

ZNAJDŹ NAS NA GOOGLE+

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI

KALENDARIUM