Nowe rozwiązania w ochronie przed parchem jabłoni

Autor: www.sadyogrody.pl 04 lutego 2015 08:16

Nowe rozwiązania w ochronie przed parchem jabłoni fot. shutterstock.com

Jakie są przyczyny nasilającego się w ostatnich 10 latach porażenia jabłoni przez V. inaequalis i jak skutecznie kontrolować tą chorobę?

Sprawca parcha jabłoni (grzyb Venturia inaequalis) stanowi poważny problem w ochronie jabłoni w większości europejskich regionów sadowniczych. Skuteczna ochrona jest podstawą do uzyskania wysokich plonów i dobrej jakości owoców.

Szczególnie intensywna ochrona jabłoni z krótkimi odstępami pomiędzy poszczególnymi zabiegami jest niezbędna na początku sezonu , w okresie wysiewu zarodników workowych. Utrzymanie drzew wolnych od infekcji w pierwszej części sezonu jest podstawą do ograniczenia porażenia przez V. inaequalis aż do zbiorów.

Podwyższenie się średniej temperatury powoduje szybszy rozwój infekcji. Podniesienie temperatury z 5 st. C do 9 st. C skraca czas potrzebny do wystąpienia progu krytycznego porażenia z 26 do 15 godzin, a więc zwiększa tempo wystąpienia infekcji aż o 40 procent.

Istnieją także opinie, że zwiększona w ostatnich latach presja patogena może wiązać się także z wykształceniem nowych, agresywnych szczepów grzyba poprzez upowszechnianie nowych odmian jabłoni.  Ponadto podatność drzew na porażenie może się także zwiększać poprzez zmianę warunków siedliskowych w sadach intensywnych.

Obecnie programy ochrony przed parchem oparte są na dwóch rodzajach fungicydów.

Pierwsza grupa to środki kontaktowe (np. kaptan, ditianon, mankozeb, metiram i siarka), których działanie zakłóca procesy metaboliczne w trakcie rozwoju strzępki grzyba. Dzięki temu nie istnieje ryzyko wytworzenia odporności przez grzyba na daną substancję aktywną, przez co mogą być często stosowane. Preparaty te działają prewencyjnie, dlatego ważne jest wielokrotne wykonanie zabiegów na powierzchni liści, pąków kwiatów i pędów. W niektórych latach konieczne jest nawet wykonanie 26 zabiegów w sezonie.

Drugą grupę fungicydów stanowią preparaty o działaniu interwencyjnym. Ich substancja aktywna zaburza rozwój mycelium bądź uniemożliwia tworzenie ścian zarodników. Do grupy tej zaliczamy strobiluryny (piraklostrobina, trifloksystrobina), dodyny, triazole (inhihitory biosyntezy ergosterolu, IBE) oraz anilinopirymidyny (pyrimetanil, cyprodinil).  Istnieje jednak możliwość wytworzenia przez patogen odporności na substancje aktywne z tej grupy.

Wśród nowych preparatów do zwalczania parcha jest Faban 500 SC, oparty na ditianonie i pyrimetanilu. Preparat ten można zastosować zapobiegawczo nie częściej niż co 8 dni i 4 razy w sezonie. Najefektywniejsze zastosowanie preparatu może być osiągnięte poprzez stosowanie go naprzemiennie jako drugi zabieg w serii, po środku kontaktowym.

Mając na uwadze problemy z występującą odpornością parcha na niektóre substancje aktywne naukowcy i doradcy starają się opracować program ochrony, który zmniejszyłby liczbę zabiegów w sezonie. Opierają się oni głównie na agrotechnice i metodach uzupełniających do standardowej ochrony opartej na preparatach chemicznych. Najlepsze efekty w ograniczaniu liczby zarodników workowych dają usuwanie porażonych liści, ściółkowanie gleby i zabiegi mocznikiem podczas opadania liści. Ważne są też zabiegi ograniczające wzrost pędów: cięcie i stosowanie preparatów skarlających wzrost. Najważniejsze jest jednak aby odpowiednio dobrać termin zabiegu w ramach programu zapobiegawczego.

Istotne jest także prognozowanie ryzyka infekcji na podstawie modeli prognostycznych. Warto odpowiednio określić odstępy między poszczególnymi zabiegami i podjąć decyzję o konieczności ich powtórzenia.

Materiał powstał na podstawie wykładu Sebastiana Hauptmanna, niezależnego doradcy sadowniczego na XI Międzynarodowych Targach Agrotechniki Sadowniczej FruitPRO 16 stycznia 2015 roku w Warszawie.

Podobał się artykuł? Podziel się!

WIĘCEJ NA TEMAT

AGROTECHNIKA

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

NEWSLETTER

ZNAJDŹ NAS NA GOOGLE+

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI