Mączniak rzekomy i prawdziwy – groźne choroby winorośli

Autor: Krystyna Zagórska/www.sadyogrody.pl 17 września 2015 10:40

Mączniak rzekomy i prawdziwy – groźne choroby winorośli W uprawie winorośli znaczne straty może wyrządzić mączniak rzekomy/ fot. shutterstock.com

W uprawie winorośli duże zagrożenie stanowi mączniak rzekomy (Plasmopara viticola). Patogen ten poraża przede wszystkim liście, ale także latorośle, kwiaty i owoce. Natomiast mączniak prawdziwy (Uncinula negator) stanowi zazwyczaj mniejsze zagrożenie w uprawie tego gatunku.

Typowe symptomy choroby na młodych liściach widoczne są w postaci okrągłych, oliwkowo-brązowych, cienkich plam. Na dolnej stronie blaszki liściowej (w miejscu powstałych plam), można zaobserwować białawo-fioletowy nalot. Plamy te szybko powiększają się w warunkach wysokiej wilgotności – w późniejszym etapie choroby mogą pokryć całą powierzchnię liści.

Na starszych liściach plamy posiadają z reguły mozaikowaty charakter, zaznaczony nerwami. Zainfekowane kwiatostany brązowieją, a następnie opadają. W wyniku choroby krzewy są w mniejszym stopniu wytrzymałe na działanie niskich temperatur.

Zarodniki przetrwalnikowe mączniaka mogą przetrwać do kolejnego sezonu na opadłych resztkach roślinnych. Rozwojowi choroby sprzyja wilgotność powietrza na poziomie około 80 proc. i temperatura około 20 st. C. W celu ograniczenia źródła choroby należy przeprowadzać właściwe zabiegi agrotechniczne. Istotne znaczenie ma regularne usuwanie opadłych liści.

W ochronie chemicznej przed mączniakiem rzekomym można zastosować preparat Ridomil Gold MZ Pepite 67,8 WG. Zabieg opryskiwania należy przeprowadzić zapobiegawczo, bądź z chwilą wystąpienia pierwszych objawów choroby, od fazy wyraźnie widocznych kwiatostanów do końca fazy kwitnienia. W sezonie można wykonać maksymalnie 3 opryski, w odstępie co 10-14 dni.

Mączniak prawdziwy (Uncinula negator) stanowi mniejsze zagrożenie w uprawie winorośli. Choroba ta częściej występuje w uprawach pod osłonami (z uwagi na korzystniejsze warunki). Patogen szybko rozprzestrzenia się w wysokiej temperaturze i umiarkowanej wilgotności powietrza. Zarodniki przetrwalnikowe zimują pod łuskami pąków, a także na powierzchni zdrewniałych pędów.

Na liściach w początkowym etapie choroby powstają bladozielone, matowe, niewielkie plamy. Nalot zarodników konidialnych jest widoczny (po obu stronach liści) po dłuższym okresie ciepłej pogody. Niekiedy może być intensywniejszy na zewnętrznej stronie blaszki liściowej. Silnie zainfekowane liście obumierają, a następnie zasychają.

Z kolei na latoroślach symptomy porażenia uwidaczniają się w postaci podłużnych, ciemnych plam pokrytych delikatnym nalotem. Podczas drewnienia latorośli plamy stają się ciemniejsze (czarno-brą zowe). Porażone owoce pokryte są brudnobiałym nalotem.

W uprawie winorośli ważną rolę odgrywa właściwe nawożenie, cięcie pędów oraz odchwaszczanie. Z preparatów chemicznych można zastosować m.in. Kendo 50 EW. Oprysk wykonuje się zapobiegawczo lub z chwilą zaobserwowania pierwszych objawów choroby - od końca fazy, gdy widoczne są zielone końce pędów. W sezonie można przeprowadzić 2 zabiegi, co 10-14 dni.

W ochronie upraw przed mączniakiem prawdziwym zaleca się również produkty, tj. Siarkol 80 WP, Siarkol Bis 80 WG, Siarkol Extra 80 WP. Maksymalnie w sezonie wegetacyjnym możne przeprowadzić 8 oprysków, zachowując pomiędzy nimi odstęp 7-10 dni.

WIĘCEJ NA TEMAT

AGROTECHNIKA

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

NEWSLETTER

ZNAJDŹ NAS NA GOOGLE+

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI