Kędzierzawość liści brzoskwini - jak chronić drzewa w sadzie?

Autor: Krystyna Zagórska / www.sadyogrody.pl 30 marca 2015 11:06

Kędzierzawość liści brzoskwini - jak chronić drzewa w sadzie? www.shutterstock.com

Kędzierzawość liści jest najgroźniejszą i najczęściej spotykaną chorobą w sadach brzoskwiniowych. Jedynie wczesna ochrona może zapewnić odpowiednią skuteczność.

Sprawcą kędzierzawości brzoskwini jest grzyb Taphrina deformans. Formą zimującą tego patogenu są zarodniki workowe oraz tworzące się w procesie pączkowania blastospory (zarodniki konidialne). Oba typy zarodników zimują na pędach, łuskach pąków, a także spękaniach kory. Wczesną wiosną dokonują infekcji pierwotnych w fazie nabrzmiewania pąków. Natomiast w okresie wegetacji nie dochodzi już do infekcji, ponieważ wraz z obumierającymi liśćmi zamiera także grzybnia. Rozwojowi infekcji sprzyjają częste opadu deszczu, a także temperatura powietrza w zakresie 10-20°C.

Charakterystyczne objawy chorobowe widoczne są przede wszystkim na liściach, rzadziej na pędach, kwiatach czy owocach. Porażone liście początkowo są jasnozielone, w miarę rozwoju choroby stają się karminowo-czerwone, po czym brunatnieją. Blaszki liściowe są silnie zdeformowane (pomarszczone) oraz bardziej mięsiste w porównaniu do zdrowych liści. Ich spodnia strona pokryta jest białoszarym, matowym nalotem. Pod koniec czerwca porażone liście opadają. Drzewa przy największym nasileniu choroby mogą być całkowicie ogołocone z liści.

Na drzewach rozwijają się nowe liście, które nie są porażone. Jednak na skutek ponownego rozpoczęcia wegetacji takie drzewa są bardziej osłabione, w związku z tym słabiej plonują. W następnym roku późno wchodzą w okres spoczynku, co może prowadzić do ich przemarznięć zimą.

W przypadku dużego nasilenia choroby może dochodzić do porażenia wierzchołków pędów, które są staśmione, nieraz zgięte. Kwiaty w wyniku infekcji szybko zamierają i opadają. Natomiast na zakażonych owocach pojawiają się drobne rany i przebarwienia skórki, o odcieniu żółtym bądź karminowym. Owoce opadają lub dojrzewają przedwcześnie, nie osiągając wielkości i smaku właściwych dla danej odmiany. Możliwe jest powtórne zakażenie wierzchołków pędów jesienią.

Z chorych drzew należy usuwać porażone liście i wycinać pędy. Chemiczne zwalczanie kędzierzawości należy stosować w okresie od opadnięcia liści do fazy nabrzmiewania pąków. Fungicydy miedziowe najlepiej stosować jesienią oraz na przedwiośniu, natomiast dodynowe - tuż przed i w trakcie nabrzmiewania pąków (temperatura powyżej 6°C). W zależności od nasilenia choroby oprysk należy wykonać raz lub dwa razy. Ważne jest, aby ilość cieczy roboczej dostosować do wielkości drzew tak, aby oprysk pokrył wszystkie części korony. Do opryskiwania nie należy używać bardzo zimnej wody, ponieważ ma to znaczny wpływ na skuteczność zabiegu. Zwalczanie kędzierzawości w okresie pojawienia się pierwszych objawów jest zbyt późne, nie przynosi żadnych efektów.

Podobał się artykuł? Podziel się!

WIĘCEJ NA TEMAT

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

NEWSLETTER

ZNAJDŹ NAS NA GOOGLE+

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI