Coroczny kłopot, czyli przędziorki w sadzie

Autor: sadyogrody.pl / materiały prasowe 17 lutego 2015 10:16

Coroczny kłopot, czyli przędziorki w sadzie fot. Jaja zimowe przędziorków, Sumi Agro

Przędziorki, ta najważniejsza a zarazem najliczniejsza rodzina roztoczy będących szkodnikami wielu gatunków roślin, corocznie stanowią poważny problem w sadach towarowych.

Szybkie tempo rozmnażania przędziorków, trwający krótko rozwój osobniczy oraz ekspansywne żerowanie plasują je w rzędzie najgroźniejszych szkodników sadów.

Najpierw srebrzyste, później żółtawe lub jaśniejsze plamki, które im jest ich więcej prowadzą do brązowienia, usychania i opadania liści – to typowe, powszechnie znane objawy żerowania przędziorków. Ale przy masowym pojawie pajęczaki te mogą żerować także na zielonych częściach pędów, ogonkach liściowych czy szypułkach a nawet kielichach kwiatów. Konsekwencją jest zahamowanie fotosyntezy i zwiększenie transpiracji, co z kolei prowadzi do spadku plonu, skrócenia przyrostów (o około 25 proc.), osłabienia systemu korzeniowego, gorszej kondycji roślin i ich większej wrażliwości na czynniki stresogenne, w tym mróz, czy infekcje.

Licznemu występowaniu tych roztoczy sprzyja niska wilgotność względna powietrza, mieszcząca się w granicach 35−50 proc.oraz wysoka temperatura – optymalna dla ich rozwoju wynosi ponad 28 st.C. Susza i ciepło to coraz częściej notowana w Polsce wiosenna aura. Zmiany klimatu, mające miejsce w ostatnich latach istotnie przyczyniają się do wzrostu liczebności populacji przędziorków w sadach. Także intensywna ochrona plantacji, szczególnie środkami działającymi totalnie przyczyniła się do wzrostu liczebności populacji tych szkodników, głównie wskutek zniszczenia entomofauny pożytecznej, w tym naturalnych wrogów przędziorków.

Gatunkiem pospolitym, najczęściej występującym w sadach, jest przędziorek owocowiec. Formą zimującą tego czerwonej barwy, niewielkiego (około 0,3 mm) pajęczaka są jaja zimowe, z których wylęg larw ma miejsce już w temperaturze 3°C, zazwyczaj w fazie różowego pąka jabłoni. Na młodych, rozwijających się liściach żerowanie larw trwa około trzech tygodni. Samice pokoleń letnich składają jaja na dolnej stronie liści, a już od połowy lipca zaczynają pojawiać się jaja zimowe. Płodność samic wynosi od 40 do 90 jaj i jest tym wyższa im więcej spożywają one pokarmu bogatego w azot. W ciągu roku pojawia się od 5 do 6 nachodzących na siebie pokoleń szkodnika.

Strategia efektywnego zwalczania przędziorków polega na systematycznych lustracjach sadów, monitorowaniu ich obecności i liczebności oraz wykonaniu zabiegów zwalczających niezwłocznie po przekroczeniu przez te pajęczaki progu szkodliwości. W celu zapobiegania powstawaniu odpornych na działanie środków chemicznych ras przędziorków koniecznie należy przestrzegać rotacji aplikowanych substancji aktywnych wybierając do zabiegów produkty należące do różnych grup chemicznych.

Kolejnym elementem prawidłowo prowadzonej strategii zwalczania przędziorków jest wybór środka zwalczającego stadium lub stadia rozwojowe dominujące w danym czasie. Kilka dni po zabiegu należy wykonać lustrację sadu i ocenić skuteczność ochrony. Ważne aby zwalczać szkodniki już na początku sezonu, ponieważ latem gdy pojawiają się wszystkie stadia rozwojowe przędziorków walka z nimi jest znacznie utrudniona.

WIĘCEJ NA TEMAT

AGROTECHNIKA

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

NEWSLETTER

ZNAJDŹ NAS NA GOOGLE+

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI