Choroby w sadach leszczynowych

Autor: Agrii Polska 01 czerwca 2017 10:56

Choroby w sadach leszczynowych Sad leszczynowy/ fot. Agrii Polska

Zmieniająca się koniunktura w polskim sadownictwie sprzyja poszukiwaniu i rozwojowi upraw alternatywnych gatunków roślin, np. leszczyny i orzecha włoskiego. Największe areały sadów leszczynowych znajdują się obecnie na Lubelszczyźnie, w rejonie Sandomierza i Końskowoli.

Sad leszczynowy/ fot. Agrii Polska

Jedną z najczęstszych przyczyn zakłóceń w dobrym plonowaniu leszczyny są niekorzystne warunki pogodowe: przemarznięcie rozwiniętych kwiatów, susza oraz występowanie chorób biotycznych w okresie wegetacji. Niestety, obecnie do stosowania w uprawie leszczyny dopuszczonych jest niewiele preparatów, które można wykorzystać w ochronie chemicznej, dlatego należy wykorzystywać inne dostępne metody wspomagające ochronę.

Choroby

Aktualnie na plantacjach leszczyny odnotowuje się kilka groźnych chorób, które przyczyniają się do znacznych strat ekonomicznych. Na nieopryskiwanych i pozbawionych jakiejkolwiek ochrony plantacjach leszczyny co najmniej ¾ plonu ulega zniszczeniu z powodu chorób grzybowych i bakteryjnych. Oprócz chorób, których objawy widoczne są w trakcie sezonu wegetacyjnego, należy uwzględnić także patogeny, które pozbiorczo zasiedlają zebrany plon, doprowadzając do znacznych strat już w okresie przechowywania.

Jedną z głównych chorób leszczyny jest monilioza leszczyny, sprawcą której jest powszechnie występujący grzyb Monilia coryli. Pierwsze objawy chorobowe pojawiają się na zielonych okrywach zawiązków jako ciemne, brunatne, zagłębione plamy, rozprzestrzeniające się na zawiązki orzechów. W okresie dojrzewania orzechy są puste lub wypełnione szczątkami zniszczonego nasienia. Nekrozy mogą wystąpić na wszystkich nadziemnych organach rośliny. Zainfekowane okrywy i zawiązki orzechów gniją i przedwcześnie opadają. Porażenie chorobą występuje przede wszystkim w wilgotnych letnich okresach oraz na silnie zagęszczonej plantacji. Epidemicznemu wystąpieniu moniliozy sprzyja temperatura 22 - 27 st. C oraz znaczna wilgotność.

Kolejnym groźnym patogenem jest sprawca szarej pleśni, grzyb Botrytis cinerea. Poraża on wszystkie nadziemne organy leszczyny, zasiedlając także zawiązki owocowe i owoce przed zbiorem. Duże nasilenie grzyba odnotowywane jest podczas wilgotnej i ciepłej pogody. Na porażonych organach obserwowany jest charakterystyczny, szary, pylisty nalot zarodników konidialnych B. cinerea, odpowiedzialnych za wywoływanie infekcji. Grzyb ten może rozwijać się również w trakcie przechowywania i również wtedy powodować straty.

Sklerocja grzyba B. cinerea na orzechu laskowym/ fot. Agrii Polska

Objawy szarej pleśni na liściach/ fot. Agrii Polska

Głównym objawem kolejnej choroby, czyli mączniaka prawdziwego leszczyny, jest biały nalot grzybni, który pojawia się na dolnej stronie blaszki liściowej. Wzrost młodych, porażonych liści zostaje zahamowany. Delikatny nalot grzybni utworzonej przez trzonki oraz zarodniki konidialne na starszych liściach stopniowo zanika, grzybnia jednak pasożytuje nie tylko na skórce, ale także w tkance miękiszowej, co przyczynia się do powolnego zasychania i opadania liści. Jesienią na porażonych, pokrytych białym nalotem liściach, obserwowane są charakterystyczne drobne, czarne okrągłe otocznie grzyba – chazamotecja, wypełnione workami z zarodnikami.

WIĘCEJ NA TEMAT

AGROTECHNIKA

BĄDŹ NA BIEŻĄCO

NEWSLETTER

ZNAJDŹ NAS NA GOOGLE+

POLECAMY CZASOPISMA

WYSZUKIWARKI

KALENDARIUM